استانداران استانهای شمالی کشور؛ چرا دریای شمال اقتصادی نمیشود؟

به گزارش پیش به سوی کسب و کار عبدالرسول جوادی بالاجاده در یادداشت خود آورده؛ استانهای شمالی کشور برخوردار از این نعمت و موهبت الهی هستند لیکن برای برخورداری از این نعمت خداوندی برنامه ریزی مناسبی نداشته و ندارند.

سواحل دریای خزر از غرب گلستان تا گیلان میتواند یکی از قطب‌های اقتصادی و گردشگری کشور تبدیل شود،متاسفانه زیرساختهای مناسب توسعه این صنعت که میتواند اقتصاد استانهای شمالی را بارور،پویا و مولد اشتغال باشد همواره مورد غفلت مدیران اقتصادی و توسعه ای استانهای شمالی کشور است.

تقریبا بجز برخی از شهرهای بزرگ ساحلی،اکثر شهرهای ساحلی در استانهای شمالی کشور زیر ساخت‌های مناسب گردشگری عمومی را ندارد .

سواحل شمالی عملا رها شده است و بجز اندک خدماتی در برخی از سواحل شهرهای بزرگ عمدتا خدمات گردشگری و اجتماعی مناسبی را بخود ندارند.

شعارهای اقتصاد دریا محور دولتها هم کاری به جایی نبرده است.

_پس روی های هر ساله دریا

_ساخت و سازهای بدون رعایت حریم سواحل

_ انحصار کردن نقاطی از سواحل توسط دستگاههای دولتی و وابسته

_عدم فراهم سازی مشارکت اقتصادی بخش خصوصی و تعاونی برای بهره برداری از اقتصاد دریایی و ساحلی

_ کم توجهی مدیران برنامه ریزی و اقتصادی دولتها در استانهای شمالی کشور

موجب شد تا سواحل دریای خزر نظیر سواحل جنوبی یا کشورهای مشابه رشد چندانی نداشته باشد .

سواحل لخت و عریان دریای شمال بدون زیر ساخت‌های گردشگری ارزان و قابل استفاده برای عموم موجب میشود تا بجای زیبا سازی و سالم سازی سواحل محل دپوی زباله ها و نخاله های ساختمانی و…تبدیل شود.

اقتصاد دانان معتقد هستند که وجب به وجب سواحل دریای شمال میتواند مولد کار آفرینی و درآمد پایدار باشد .

برای رسیدن به اقتصاد پایدار از دریا و سواحل آن،

لازم و ضروری است برنامه ریزی جامع و طرح اصولی منطبق با استانداردهای بین المللی زیر ساخت‌های گردشگری چون طراحی و آماده سازی اقامتگاه های ساحلی ارزان قیمت،کمپ های ورزشی و تفریحی،خدمات اجتماعی چون سرویس های بهداشتی،تفریحات آبی متناسب با هر فصل،ایجاد بازارهای ساحلی و … برای کل ساحل دریای شمال برنامه ریزی شود.

این توجه و اقدام بار مالی برای دولت و استانداری ها و شهرداریها ایجاد نخواهد کرد و صرفا با واگذاری امور به بخش های تعاونی و خصوصی و فراهم سازی ساز و کار امن و بدون موانع دولتی برای سرمایه گذاران میتواند سواحل دریای شمال به قطب اقتصادی استان و مولد کار و تولید خدمت پایدار برای ساکنین و گردشگران باشد.

در سنوات اخیر وزارت میراث فرهنگی و گردشگری با صدور مجوز هایی برای ایجاد اقامتگاه های بوم گردی در کشور توانست سفرهای ارزان را در برابر هرینه های بالای اقامت در هتل ها و…را سامان و شرایط را برای سفر های ارزان تر خانواده های دهک های متوسط به پایین را فراهم آورد.

لیکن مهمترین اقدام برای جذب و نگهداشت پایدار گردشگر به استانهای شمالی کشور برنامه ریزی برای اقامت و گردشگری دهک های مختلف جامعه، ایجاد زیر ساخت‌های توسعه‌ای مناسب در سواحل دریای شمال است .

_ساخت اقامتگاه های پرتابلی

_ ساماندهی اقامتهای چادری در شهرهای ساحلی در سواحل دریا با زیرساختهای آب و برق و گاز و خدمات اجتماعی چون سرویس بهداشتی

_ لوازم تفریحی ساحلی برای کودکان و جوانان

_ ایجاد محیط های سالم برای شنا میتواند

افزایش امنیت اجتماعی گردشگران در شهرهای شمالی کشور را عامل شود.

راهکار اجرایی این مدل اقتصادی فراخوان بخش های خصوصی و تعاونی برای اجرای طرحهای اصولی منطبق با فرهنگ و اقتصاد شهری هر شهر ساحلی می باشد.

یکی از کمبودها و مشکلات مهم سواحل دریای شمال برهنگی ساحل بدون هیچ خدماتی در گستره ساحل از گلستان تا گیلان است .

با اعتقاد به عدالت اجتماعی دریای شمال متعلق به همه مردم کشور است و باید ساز و کار مناسبی برای بهره مندی از همه ظرفیت‌های دریایی و ساحلی در همه نقاط ساحلی فراهم شود .

یکی از مشکلات انحصار دستگاهها در سواحل یا مدیریت شهرداریها است .

شهرداریها به لحاظ محدودیت منابع اعتباری امکان توسعه پایدار برای سواحل را ندارند .

واگذاری به بخش خصوصی و تعاونی میتواند موجب درآمد افزونی شهرداریهای شهرهای ساحلی هم باشد .

به امید آنکه مدیران اقتصادی استانهای شمالی کشور ساز و کاری مناسب اجرایی برای بهره مندی ارزان قیمت و با امنیت اجتماعی سواحل دریای شمال را بهینه سازی و موجبات اقتصاد پایدار و اشتغال بومی در سال اقتصاد مقاومتی در سایه امنیت و وحدت ملی فراهم سازند.

اشتراک‌گذاری مقاله

ارسال دیدگاه